Europese Kampioenschappen piste
Zondag 19/7:
Na wat te hebben losgereden in de voormiddag, stond er een scratch van 30 ronden op het programma. De benen waren zeer goed en ik reed een mooie attente koers. Er waren verschillende aanvallen, maar geen enkele aanval kreeg voldoende ruimte. In de nereveuze laatste 3 ronden kreeg ik een duw, waardoor ik al mijn kansen meteen voorbij liet gaan. Door de duw twijfelde ik even, en wie twijfelt verliest. Ik verloor zo enkele plaatsen en kon niet meer opschuiven voor de eindsprint. Ik was tevreden over mijn koers, maar vervloekte mijn twijfel. Maar weer kan ik besluiten dat ik heel wat ervaring heb opgedaan en dingen heb bijgeleerd. Met deze ervaring en nog een stage ben ik klaar voor het wk, waar ik ook mijn uiterste best zal doen.
Zaterdag 18/7:
We hadden 80 ronden af te leggen met daarin 8 sprints. In het begin draaide het niet echt vlot, ik reed met een 52x16 wat wel wat te klein leek te zijn voor mij. Het bleef aanklampen de eerste 30 ronden, nadien kwam ik er wat door. Maar plaatsen was nog zeer moeilijk, waarschijnlijk door gebrek aan ervaring. Ik behaalde in een sprint nog 2 punten, maar de andere sprints zat ik te ver. Ik strandde uiteindelijk op een 12e plaats. Waar ik over het algemeen toch tevreden mee moet zijn, ik maakte enkele fouten waar ik nu uit geleerd heb.
Woensdag 15/7:
Vanmorgen al vroeg uit de veren omdat de ploegenachtervolging op het programma stond. Na de opwarming leken we er alledrie klaar voor. Het gevoel was goed. We gingen er alledrie voor om een zo goed mogelijke tijd te realiseren. Ik vond dat allemaal soepel draaide, we kwamen uit op een tijd van 3.45 wat een verbetering was van 11’ op een tijd die we een 2tal maanden geleden op een internationale meeting in Apeldoorn realiseerde. Het werd een 8ste tijd van de 9 ploegen, maar we hebben hier een pak ervaring opgedaan. Onze trainingen de voorbije weken hebben geloond. De aflossingen verliepen al veel beter, knap werk en een woordje van dank aan onze coaches en trainers Michel, Stefane en John zijn hier zeker van toepassing. Zo heb ik mijn eerste wedstrijd op de europese kampioenschappen op de piste achter de rug en kan ik me focussen op de puntenkoers zaterdag en de scratch op zondag. Ik hou jullie op de hoogte.
Dinsdag 14/7:
Vandaag stonden voor mij de eerste trainingen gepland in het enorm groot en fenomenaal
Wielercentrum in Minsk. Met mijn arm gaat het redelijk goed. Optrekken uit stilstaand doet nog wat pijn maar het is te verdragen. Na een paar blok trainingen keerden we terug naar het hotel. Goed laten verzorgen en dan het bed in want morgen staat de ploegenachtervolging op het programma.
Maandag 13 juli:
Eindelijk eens goed nieuws vandaag. Koen Beeckman en Dr. Mathieu hadden een afspraak geregeld bij dokter Claes en Dr. De Schrijver in Herentals. Bij aankomst werd het gips verwijderd en moest ik terug naar de radiologie voor foto's. Daar stelde de dokter op vast dat er veel bloed in zat wat er op wijst dat er een kleine barst in zit of heeft gezeten. Door het er uit trekken van het bloed, wat wel pijnlijk was, werd zo de druk van de zwelling weggenomen en dit bevorderd het genezingsproces. Het was als een bevrijding toen hij zei dat het licht op groen gezet werd om deel te nemen aan het EK in Minsk waar ik al een hele tijd naar uit keek. Om kwart voor 10 konden we het ziekenhuis verlaten. De bus met alle renners en rensters van de Belgische delegatie was toen al lang vertrokken richting de vlieghaven van Frankfurt. Dus zat er niets anders op dan met de auto naar Frankfurt te rijden met de papa en de mama. Het waren 360 kilometers tegen de tijd. We kwamen aan om 13 u en zo kon ze met de hele groep het vliegtuig nemen dat om 14.50 u opsteeg richting Minsk(Wit Rusland).
Ik ben superblij en zal daarom nog meer gemotiveerd zijn dan anders. Hopelijk kan ik nu op het spreekwoord 'Na regen komt zonneschijn'beroep doen om ginder een zo goed mogelijk resultaat te behalen. Dan rest er mij nog iedereen te bedanken voor de steun die ik de voorbije dagen heb gekregen, ook van de trainers en begeleiders van de K.B.W.B. en de dokters.
Bedankt voor jullie vertrouwen.
Dagelijks hoop ik hier wat foto's en verslagen te plaatsen als ik tijd heb.
Je zal de uitslagen en misschien live verslagen ook kunnen terugvinden op www.cyclingnews.nu
Zaterdag 11 juli avond: Nadat ik na het eten nog steeds helse pijn voelde en bijna flauw viel besloot mijn zus toch maar
om met mij naar spoed te rijden. Met de verwachting om gerust gesteld te worden. Eens aangekomen had mijn tante die in het
ziekenhuis werkte alles al goed geregeld zodat alles snel verliep. Er werden foto's genomen en al vrij snel kreeg ik te horen
dat er toch een breukje/barst te zien is. Ik moest naar de behandelkamer waar ze een gips aanbrachten. Na overleg met dokter en
Jos Smets besluit ik om maandag niet te vertrekken naar minsk. Ik ga eerst op controle in Herentals om verder te kijken wat we gaan
doen met het oog op de europese kampioenschappen. Ik zal me extra goed verzorgen om toch nog op de europese kampioenschappen te verschijnen.
Ik wil de dokters en mijn tante Hilde heel hard bedankten voor de hulp!!!
Vandaag, de laatste trainingsdag in voorbereiding op het europees kampioenschap op de piste komende week, kwam ik ten val.
Op weg naar de piste met de wegfiets ben ik ten val gekomen. Morgane Van Lierde raakte een paaltje waardoor ik
niet kon uitwijken en daardoor samen met Morgane tegen het asfalt belandde. Aangekomen op de piste besloten we toch aan de training te beginnen.
Na de opwarming voelde ik al meteen dat dit niet mogelijk was. Ik staakte de training en werd opgehaald door de mama en papa. In de
namiddag ging ik langs bij de kinesist en die stelde vast dat mijn slijmbeurs in mijn rechter elleboog zwaar geraakt is. Dit zorgt
voor heel wat vochtophoping in de arm. Veel ijs leggen is nu de boodschap. Met man en macht zullen we er alles aan doen om alles inorde te krijgen.
Maandag vertrek ik s'morgens in Gent met de bus naar Frankfurt waar ik daar het vliegtuig neem richting Minsk. Vanaf maandag
zal ik hier op mijn site een dagboek bijhouden.