23 april 2010
Vrijdag om 18u30 ging de eerste etappe van start, een wedstrijd van 42km. We hadden zo 6 ronden van 7km af te leggen. Er werd nerveus gekoerst, iedereen wou vooraan rijden om zo veilig door de smalle weggetjes te komen. Ik reed bijna heel de koers goed vooraan. Er was nooit echt een ontsnapping die stand leek te houden, dus gingen we af op een massasprint. Hiervoor zat ik al iets te snel in de wind en sprintte zo naar een 5e plaats. In de aanloop naar de sprint zijn er heel wat valpartijen gebeurt, waaraan we 4 Belgische slachtoffers overhielden. Gilke en Marlène waren het slachtoffer van een valpartij op 2km van de streep. Marlène had enkele kneuzingen, maar niets al te erg. Gilke kwam echter vol op haar elleboog terecht en hierbij werd later geconstateerd dat ze een elleboogbreuk opliep. Ik wens ze dan ook heel veel beterschap! Op 500m van de meet raakte Sarah een auto en ging zo tegen het asvalt, zij liep heel wat schaafwonden op, maar zette het weekend door. Morgane werd aan het enkel geraakt en moest voor de zekerheid foto's laten nemen, maar dit bleek allemaal goed mee te vallen. Hopen op minder pech in de 2e dag.
24 april 2010
Om 11u aan de start voor de eerste etappe van de dag. Een wedstrijd over 2 ronden van 24km. Aan het einde van de eerste ronden was het onze Belgische Marlène die samen met de Engelse Laura Trott in de aanval gingen. Dus moesten we gewoon rustig volgen. Er kwam geen reactie van de Franse of Nederlandse en dus zo behaalde Marlène een mooie 2e plaats en een stevige voorsprong van 2minuten in het jongerenklassement. Ikzelf beschikte niet over de beste benen vandaag en moest voor de sprint al te vroeg ik de wind komen waardoor ik me liet insluiten en zo op een 21e plaats strandde.
Om 19u48 was het zover, de start van mijn tijdrit. Ik voelde al snel dat de benen van deze morgen nog niet verbetert waren. Ik reed een goede tijdrit en hield steeds een goed ritme. Maar op 5km van het einde werden de benen afgesneden, ik kreeg krampen in de bovenbenen. Ik behaalde een 25e plaats. Ik was wel wat ontgoocheld over deze dag. Bedankt voor alle steun die ik gekregen heb! Maar Marlène behield de jongerentrui en haar 2e plaats in het klassement, wat goed was voor de ploeg. .
25 april 2010
De laatste dag, om 11u vertrokken we voor een ronde van 42km en 3ronden van 10km. Het was vandaag belangrijk om te voorkomen dat er rensters een grote voorsprong zouden nemen. We reden allen mooi samen als ploeg. Op 20km van het einde ontsnapte er toch 3 dames. Het was op dat moment niet aan ons om het gaatje te dichten, we moesten er enkel voor zorgen dat ze geen al te grote voorsprong kregen. Deze 3 waren buiten schot en de rest van het peloton zou gaan spurten voor een 4e plaats. Op 1,5km van het einde reed ik in het wiel van Steffi die voor mij de spurt ging aantrekken. Ze zette me af op 300m van de meet, waar ik even anticipeerde en dan de spurt aanging, samen met een andere dame. Toen ik ernaast kwam ging ze van het midden van de weg helemaal naar links, waardoor ik tegen de dranghekken aanstootte en zo uit beide klikpedalen schoot. Ik belande hierbij op mijn bovenbuis en bolde op deze manier nog over de finish. Een wonder dat ik recht bleef. Maar door de enorme pijn belandde ik in het gras en werd daar al snel rustig gehouden door de ouders van Ymke Stegink. Zij lieten me rustig op adem komen en verzorgde me wat. Doordat het toch een bizarre plaats is, werd er aangeraden om toch foto's te laten nemen, ook beide enkels zwelden op. Later in het ziekenhuis bleek dat het allemaal zware kneuzingen bleken te zijn. Maar dat ik toch enkele dagen niet op mijn zadel zal kunnen zitten. Naast de lichamelijke schade, bleek ook dat de bovenbuis van mijn fiets gebarsten is, dit verklaart al zeker hoe hard de klap is geweest. Door de duw die ik kreeg kwam er een kettingreactie van valpartijen achter me. Hierbij raakte ook Shauni ten val, zij heeft zware verwondingen aan haar knie. Ook 2 Franse meisjes zijn er zwaar aan toe. Het was me een weekend! Ik hoop zondag aan de start te staan in Nieuwmoer-Kalmthout, al zal dit nog even afwachten worden.


