Europees Kampioenschap Ankara
18 juli 2010
We kwamen donderdag rond 20u aan in ons hotel aan de rand van het parcours. Veel werd er die dag niet meer gedaan, de planning gemaakt voor de dag nadien, gegeten en slapen. Ik lag samen met Steffi die de dag erna haar tijdrit zou rijden. Een super kamergenoot, we verstonden elkaar goed en kropen op tijd in ons bedje. Jammer genoeg vertrok vrijdag al een teamgenootje weer naar huis. Marlène kwam zwaar ten val op training en kon niet meer deelnemen aan de kampioenschappen, hierbij wil ik ze nog een snel herstel toewensen! We vertrokken om 10u voor een trainingsritje samen met de dames beloften. We verkenden het parcours voor aanstaande zondag. Het was al meteen duidelijk dat het niet min was, er zaten toch enkele flinke kuitenbijters in en er was geen meter vlak te bekennen ik het parcours. Maar al bij al was het een zeer mooie ronde. Eens terug in het hotel, was het snel wassen en omkleden om voor ons teamgenootje Steffi te supporteren. Zij reed een knappe tijdrit en strandde zo op een knappe 4e plaats! Zaterdag moesten we vroeg uit de veren om wat los te rijden op het parcours, omdat om 10u de jongens juniors van start gingen. Uit het zonnetje en op een stoel konden we beneden aan ons hotel wat gaan supporteren, maar we konden ook de wedstrijd op een Turkse tv zender volgen, wat best wel leuk was. In de vroege namiddag kregen we nog een massage en dan was het vooral uitkijken naar morgen. Net voor het avondeten kregen we nog de briefing van onze coach Laurence Melys. Iedereen had er zin in en we waren allemaal klaar om het beste van ons zelf te geven. Zondagmorgen zaten we al om 7u aan de ontbijttafel met een lekker bord pasta. De keuken van het hotel had zelfs tomatensaus en kaas voorzien, maar dat leek ons niet de ideale maaltijd. We vertrokken om 8u30 vanuit het hotel richting box aan de finish. Ik had zelf vrij weinig zenuwen, maar was wel gebrand om een goede prestatie neer te zetten, net als mijn teamgenoten. We gingen samen het startersblad tekenen, snel de benen insmeren en dan konden we naar de versnellingscontrole. Om 10u weerklonk het startschot, op dat moment werd ik toch wel wat zenuwachtig. Er werd de eerste ronde heel nerveus gekoerst en ik had toch wat schrik van de gladde wegen, door olie en uitlaatgassen. Ik denk dat ik ook daardoor de eerste ronden al wat krachten verspeeld heb om steeds weer vooraan te willen geraken nadat ik heel wat plaatsen verloren had in een bocht. Ik probeerde heel de wedstrijd vooraan attent te blijven, soms lukte dat goed, maar ik moet toegeven dat ik op sommige momenten wat naar achter zakte. Er werd altijd een stevig tempo gereden, dat was vooral door de Italiaanse, Franse, Nederlandse en Russische ploeg. Zij kwamen dan ook met het grootste aantal deelneemsters aan de start. Na 3 ronden waren wij België nog slecht met 4 rensters in koers. Sarah kreeg een lekke band waardoor zij uit koers ging. Het was niet makkelijk om ons te weren, maar we reden knap als ploeg. Steffi en Gilke reden een paar keer stevig aan kop om een groepje dat weg gevlucht was weer bij te halen. En ook Morgane reed een attente koers en schoof goed mee op naar voren. Bij het ingaan van de laatste ronde waren er 4 rensters voorop, ik was niet sterk genoeg om mee te schuiven, probeerde het, maar ze waren iets te sterk, een paar keer leek het ernaar uit te zien dat we ze zouden terug nemen, maar ze hielden stand tot aan de finish. Het peloton ging spurten voor een 4e plaats. In deze spurt kwam Steffi me oppikken op 600m van de meet en we reden samen de hele groep voorbij. Steffi begon aan te trekken op een goede 500m van de meet, ze versnelde perfect en zette me af op 200m van de streep, waar ik mijn sprint aanging. Ik eindigde 4e in de sprint en behaalde zo een mooie 7e plaats. Morgane werd 12e, Steffi 17e en Gilke 34e. We waren allen tevreden met onze prestatie, we koersten mooi als ploeg en hadden het niet makkelijk gehad ons te weren als klein ploegje. Na de wedstrijd hebben we nog veel plezier gemaakt en veel gelachen en natuurlijk ook wat gesupporterd voor de beloften die in de namiddag hun kampioenschap betwisten. Maandag moesten we er allemaal uit om 5u30, zodat we op tijd op de luchthaven zouden aankomen. We stegen op rond 9u40 richting Dusseldorf. Woensdag vertrek ik op stage met de nationale pisteploeg voor de voorbereidingen op het Wereldkampioenschap piste.
